Vandaag staat er een speciale rondrit ( gecombineerd met wandeling ) op ons programma.  We gaan de Col de Reis bedwingen 😉 om het wondermooie kustplaatsje Sa Calobra te kunne bereiken ( volgens de toeristische info toch … )
Vanuit ons hotel is dat toch al snel een uurtje rijden voor we aan die hier alom gekende bergrit kunnen beginnen.  We vertrekken dus goed op tijd en merken dat de weg ernaartoe ook al wel kan tellen … best mooi en redelijk bochtig, maar goed te doen.
Wanneer we aan de afslag richting Sa Calobra komen, zien we ook dat dit blijkbaar een zeer geliefde fietsroute is voor ( geoefende ) koersfietsers.   In grote getalen vatten ze de route aan, de ene al wat vlotter ( of elektrischer 🙂 ) dan de andere.
De weg op zich is heel mooi en heel slingerend met de prachtigste uitzichten onderweg, allen heb je – behalve op 2 plaatsen – nergens de mogelijkheid om te stoppen om van die uitzichten te genieten … maar wel supermooi dus.
Vooraf hadden we van verschillende lokale mensen al gehoord dat het een héél moeilijke, gevaarlijke bergroute was met wel 12 haarspeldbochten … 
als je natuurlijk al andere bergroutes bedwongen hebt ( zoals de Stelvio met z’n 48 haarspeldbochten ), dan valt het best nog wel mee 😉 Maar supermooi dus en het mooiste moet nog komen zodra je beneden aankomt ( wel zien dat je er tijdig bent om een plekje op de parking te kunnen bemachtigen … ) wandel je naar het plaatsje Sa Calobra en dat is echt een plaatje, zou zomaar een ansichtkaart kunnen zijn … en het wordt nog mooier als je de wandelweg Torrent de Pareis volgt … een ( gemakkelijk ) wandelpad naast de kust met een paar tunneltjes waar je doorheen moet en dan kom je aan hét beeld dat overal voorgesteld wordt, de 2 steile rotswanden waartussen je de oceaan kan zien met een prachtige weerspiegeling aan de landzijde … prachtig om te zien … alleen jammer dat er een paar honderd mensen het nodig vinden om zich daar te installeren voor een dagje aan het strand met parasollen, handdoeken, opblaasbeesten enz …
Zo jammer van wat een mooie idyllische plek zou kunnen zijn …
Gelukkig is het landinwaarts ook wel de moeite om die Torrent de Pareis wandelweg verder te zetten, het is eigenlijk een bedding waar – bij hevige regenval – het water zich een weg naar de oceaan baant en ook die route is wondermooi …

Een paar uurtjes later vertrekken we met ons autootje terug naar boven en rijden we verder naar de 2 stuwmeren meer landinwaarts tussen de bergen.  Dat zijn de Gorge Blue en Embassament de Cuber, slechts op enkele kilometers van elkaar verwijderd.
Daar is het gelukkig wel heel erg rustig, er is bijna geen mens te bespeuren en je kan er zonder al de drukte van Sa Calobra een mooie wandeling langs de stuwmeren maken.
Ook absoluut de moeite en zalig rustig … genieten dus !