Weer een stralende dag vandaag en we beginnen er vroeg aan want we willen graag het bekende Bamboo Forest van Kyoto bezoeken en gezien dat blijkbaar een enorme trekpleister is, proberen we zo vroeg mogelijk te gaan zodat we de grote massa – hopelijk – kunnen vermijden.
Even snel ontbijten en dan vertrekken we richting station, zoals steeds is de trein klokvast op tijd en zijn we op een half uurtje ter plekke.   Hoewel dus toch wel vroeg, is er toch al wel heel wat beweging, maar gelukkig nog goed te doen om dit natuurfenomeen zonder téveel drukte te kunnen bekijken

De wandeling doorheen het bamboe-bos is niet zo heel lang, misschien een goeie kilometer of zo, maar zeker eens de moeite waard en toch best wel indrukwekkend. 
Zodra je er doorheen gewandeld bent, kom je uit in het Arashiyama park,een mooi aangelegd en strikt onderhouden park waar het ook direct al een pak rustiger is dan in het Bamboo Forest.
Het wandelpad dat we volgen gaat redelijk omhoog, maar aan de boenkant aangekomen, worden we beloond met een fantastisch uitzicht over de ondeliggende rivier, het lijkt wel weer een postkaart.  Een lokale meneer spreekt ons daar aan en vraagt ons waar we vandaag komen, we babbelen een beetje met hem en hij vertelt ons dat we beter naar de andere kant van de rivier gaan voor een wandeling omdat het daat veel koeler is en er een mooi uitzichtpunt is. Dat gaan we dan straks zeker eens bekijken.

We trekken verder en wandelen langs de zonkant van de rivier naar de Tugetsukyo Brug waar het ondertussen gi-gan-tisch druk geworden is, allemaal mensen die richting Bamboo Forest trekken … gelukkig waren wij vroeg vertrokken.

We wandelen langs de andere oever naast de rivier en spotten onderweg een eenvoudig barretje zo goed als tegen het water, daar houden we even halt voor een verfrissend drankje en proeven we ook een lokale specialiteit … een sateetje met rijstdumplings, overgoten met terriyakisaus, het smaakt een beetje als een dikke pannenkoek en is best lekker.  
Na nog een babbeltje met de 3 oma’s die dit tentje uitbaten, gaan we verder met onze wandeling richting het uitkijkpunt dat de meneer van de overkant ons had verteld.
Dat is een korte,maar steile klim die leidt naar een soort berghut, die inderdaad prachtig gelegen is en van waaruit je op deze zonnige dag over de gehele vallei kan kijken en verder zelfs tot in Kyoto, de moeite van de klim waard.

We genieten een tijdje van de rust en het uitzicht en keren dan op onze stappen terug om het Kimono Forest te gaan zoeken.   Dat is een beetje kitscherige attractie, waarbij enkele tientallen palstiek buizen neergepoot zijn met in elke buis een andere soort van kimono … beetje kitscherig dus, maar grappig is wel dat dit vlak aan het station is en dat er blijbkaar ook een purperen trein bij hoort, die om de zoveel tijd over en weer rijdt en zo de kimono attractie toch nog een beetje extra cachet geeft 😉

Stilaan wordt het daarna tijd om naar het  Saga Torokko Station te gaan, een kleiner broertje van het grotere ‘gewone’ JR treinstation, waar elke dag om het uur een klein, oud treintje een traject heen en terug aflegt door de bergen met uitzicht op de onderliggende rivier en de bergen daar omheen.
Daarvoor hadden we gisteravond nog snel ticketjes besteld, dus we kunnen zo mee.
Romantic Train noemen ze het en we stellen ons al de rit voor door dit prachtige landschap.
Al bij al is het niet direct wat we verwacht hadden, want een heel stuk van het traject rijden we door vele tunnels en tijdens de stukken dat we niet in een tunnel zitten, gaat het eigenlijk zo snel dat je niet zoveel tijd hebt om veel van het uitzicht te zien.   We maken er dan maar een ontspannen treinritje van 

Je kan indien gewenst – en tegen de juiste prijs uiteraard 😉 – ook terugkeren met een traditionele houten boot via de rivier die we vanuit de trein konden volgen.  Omdat we echter onderweg met de trein konden zien door welke stroomversnellingen ze met die wankele houten bootjes moeten passeren, skippen we die tocht toch maar en nemen we wijselijk de ‘gewone’ trein terug naar ons hotel.
Daar gaan we nog ergens een hapje eten en dan zit deze mooie dag er ook weer op …