Vandaag hebben we nog eens een gids, deze keer is dat Paul een Engelsman die al jaren hier in Hiroshima woont met zijn vrouw die van Hawaï afkomstig is.
Paul is een hele aangename man die ( gelukkig ) zijn tijd neemt om ons mee op sleeptouw te nemen ( Thx Paul !  )

Onze eerste stop wordt het Peace Memorial Park.  Dat is een prachtig domein gelegen op de plek waar ondertussen bijna 80 jaar geleden de eerste atoombom ooit gebruikt is…
Niets aan deze mooie plek doet vermoeden dat hier zich ooit een dergelijk vreselijk drama afgespeeld heeft…  op 06 augustus 1945 om 8h15 dropte de Amerikaanse Enola Gay bommenwerpen de ondertussen gekende allereerste atoombom ( genaamd Little Boy … wie komt er op het idee om zo een vreselijk tuig een naam te geven ??? ) op Hiroshima.
De gevolgen daarvan waren verschrikkelijk, en de bevolking toen moet absoluut de hel hebben meegemaakt… het siert deze mensen en hun nakomelingen dan ook enorm dat ze dergelijk afgrijselijke gebeurtenis later omgebogen hebben tot een positieve boodschap … met de oprichting van het Peace Memorial Park en Museum en de Atomic Bomb Dome ( het bijna verwoeste gebouw dat is blijven staan en al die tijd niet werd afgebroken om ons te herinneren aan de vreselijke gevolgen van oorlog)

Hoewel eerst gedacht werd dat Hiroshima en omgeving voor altijd onbewoonbaar zouden zijn, is het ondertussen een bruisende, zeer uitnodigende stad met de zeer ingetogen herinneringsplekken aan deze gitzwarte bladzijde van onze geschiedenis.
Een mens wordt er stil van en het maakt enorm veel indruk…
Eigenlijk moet iedereen deze plek eens bezoeken om te beseffen tot welke tragedies oorlog kan leiden …

Na dit pakkende bezoek, nemen we de streetcar richtin Miyamjima, een eilandje voor de kust van Hiroshima, dat oorspronkelijk een soor ‘heilige’ status had en waar  – behalve monniken en keizers – niemand mocht komen.
Maar tegenwoordig is het een uitstap voor zowel Japanners als toeristen om dit mooie eiland een dagje te gaan bezoeken met de ferry, die ong. elke 10 minuten vaart en je in een mum van tijd naar daar vervoert.

Het is een prachtig eiland, met bergen en bossen en uiteraard ook de nodige tempels en shrines, daar ontsnap je ook hier niet aan 😉
Onze gids neemt ons mee door de kleine straatjes en langs het strand van dit eilandje om de beroemde shrine-poort te zien die in het water staat en bij eb helemaal droog komt te staan.
Vervolgens wandelen we verder bergop richting het tempelcomplex dat daar gevestigd is en waar je – opnieuw middels vele trapjes 😉 – naartoe kan wandelen.

Onderweg stoppen we nog voor een hapje en een drankje in een – gelukkig – iets afgelegen barretje, waar we eventjes rustig en weg van de massa kunnen lunchen.
Na de lunch trekken we verder naar de vele tempels en wandelen we terug naar beneden.

De grootste massa volk is ondertussen verdwenen en we kunnen zonder aanschuiven de ferry op om terug te keren naar het vasteland.
Daar kunnen we ook direct weer terug op de tram en een klein uurtje later zijn we terug waar we deze morgen begonnen zijn, aan het Memorial Peace Park.

Paul was een superfijne gids en hij dropt ons vlakbij ons hotel, waar het Flower Festival nog steeds gaande is, vandaag de laatste dag, de feestdag van het kind.

Het weer is ondertussen wel terug wat minder geworden en na nog een snelle hap, keren we terug naar ons hotel.   
Het was een prachtige dag, maar Hiroshima heeft indruk gemaakt …