Ons verblijf in dit mooie Oliveto a Mare resort zit erop, we trekken verder naar het voor ons bekendere Sorrento voor enkele dagen, om toch maar wat dichter bij de luchthaven van Napoli te zijn voor de terugkeer naar huis binnen enkele dagen ( gezien het  toch wel gigantische verkeersprobleem in zowat heel Italië, veel te veel wagens die op hetzelfde moment ergens naartoe willen )

Dat blijkt een verstandige beslissing, want de rit van Cilento naar Sorrento neemt een groot stuk van de dag in beslag, door files, wegafsluitingen ( wegens te druk aan de kust ) en als klap op de vuurpijl een wielerwedstrijd waar ook alles voor stilgelegd wordt…
Hoewel best leuk, want er hangt een leuke sfeer en de politie agenten die alles in goede banen moeten leiden, blijken wel toffe gasten te zijn ;-)We doen dus maar net alsof het een ritje in de Giro betreft en supporteren voor de moedige renners ( waarvoor alle respect als je ziet welke hellingen zij moeten bedwingen) 2 uur later ( het zou in eerste instantie maar een klein halfuurtje duren dixit de aanwezige Carbinieri 😉 … ) kunnen we dan verder voor het laatste stukje naar ons volgende hotel.

We hebben nog 3 nachtjes geboekt in hotel Grand Hermitage in Sorrento, vlakbij Sant’Agata Due Golfi, want daar hebben we hele mooie herinneringen aan Dit hotel hadden we 10 jaar geleden ook geboekt en hoewel toen ook al wel een beetje ‘ouderwets’ was het wel een prachtig gebouw ( Villa Romita, een nevengebouw van dit hotel ) en was de service en de verzorging toen fantastisch.  Dat gecombineerd met een spectaculair uitzicht op de Baai van Napels en de machtige Vesuvius deed ons besluiten om er een keertje terug naartoe te gaan. We wilden eerst naar Romantic Relais teruggaan, waar we 6 jaar geleden met kinderen en kleinkinderen naartoe waren geweest net voor ons huwelijk ( dus ook prachtige herinneringen en even mooie locatie / geweldig lieve mensen ), maar helaas ondertussen véél te duur geworden.
Villa Romita dus, maar het ‘ouderwetse’ hotel van toen is ondertussen echt wel helemaal ‘afgeleefd’, en is eigenlijk dringend aan grondige renovatie toe. Bovendien is het cliënteel er ondertussen ook lichtelijk gewijzigd naar busladingen vol ‘budget’toeristen, wat maakt dat de culinaire kant ( die voorheen ook voortreffelijk en Italiaans was ) er jammer genoeg ook niet echt op vooruit is gegaan ( om het zacht uit te drukken )
Heel jammer, maar we laten het niet aan ons hartje komen, deze streek zit heel stevig in dat hart en we zijn er nog steeds een beetje verliefd op.

Omdat we de rit van vandaag wel genoeg vonden, boeken we de volgende dagen een taxiritje naar resp. Sorrento en de volgende dag Amalfi en Positano.
Welverdiende rust voor onze Uppie en de geweldige chauffeur !