Passo del Bernina


Plan voor vandaag was om met de lokale kabelbaan naar boven te gaan en een wandeling te maken terug naar het dal toe, maar als we wakker worden is het weliswaar droog, maar de wolken hangen toch wel vrij laag en alles zit een beetje toe helaas …We verzinnen dan maar iets anders en besluiten uiteindelijk om een toer met de wagen te maken,
hopelijk klaart het nog een beetje uit, zodat we toch onderweg nog wat moois te zien krijgen.

Omdat we het plan hadden opgevat om ook eens een keertje de beroemde Bernina Expres te nemen, gaan we nu deze route alvast een beetje verkennen.  Dat wil zeggen dat we richting Zwitserland rijden ( we zitten hier tenslotte op het drielandenpunt ), richting St Moritz.Vlak voor het bekende celebrety-oord, moeten we dan afbuigen richting Pontresina, van waar de route vertrekt, die de Bernina Express trein zal volgen.

Het is wel een redelijk ritje tot aan Pontresina, maar we krijgen onderweg prachtige panorama’s te zien, de wolken zijn hier voor een groot stuk opengebroken, en onder een staalblauwe-met-witte-wolkjes lucht cruisen we door het mooie landschap, dit is toch ook wel echt vakantie ! Bij Pontresina starten we dan met de route over de Berninapass, de autoweg volgt voor een stukje de treinroute, dus hiermee hebben we al een idee of het de moeite waard zou zijn om deze treinrit een keer te doen.  We hebben ongelofelijk veel geluk met het weer ( er was eigenlijk een hele dag miezer en regen voorspeld ) en genieten met volle teugen van deze prachtige rit.
Op sommige plekken loopt het treinspoor gewoon naast de weg, maar af en toe verdwijnt het ook uit het zicht.  We stoppen héééééél dikwijls en nemen talloze fotootjes van het steeds wijzigende, maar overal even indrukwekkende landschap, het lijkt wel alsof we constant door een postkaart rijden, dit is een ongelofelijk mooi stukje natuur ! Wel heel straf dat men er in geslaagd is om hier een treinroute aan te leggen, door dit berglandschap en tot op deze hoogte, hoedje af voor de Zwitserse kennis en kunde ! Op verschillende stopplaatsen hebben we dan ook nog het geluk dat er net een trein aankomt of passeert, wat het geheel nog een beetje extra cachet geeft natuurlijk.

Op het hoogste punt van de pas aan de Bernina Hospice, is het treinspoor ondertussen afgebogen en verdwenen voor ons.  De route van de trein voert langs een andere alpenpas, ‘ Alp Grum’ genaamd en is enkel toegankelijk met de trein, toch wel heel speciaal … Misschien moeten we toch ook maar een keertje de treinroute nemen ? Alp Grum zien wij dus nu niet, wij gaan verder via de Bernina Passhöhe.
Op het hoogse punt lassen we opnieuw een fotostop in en permitteren we ons in het bergrestaurantje ook nog even een stukje appeltaart met Latte Machiato, gecombineerd met een weergaloos uitzicht … wat willen we nog meer 🙂

De afdaling aan de andere kant richting La Motta, is weer een ander berglandschap, maar zeker ook weer de moeite waard.  Omdat het nog vrij  vroeg is, nemen we in La Motta aangekomen de afslag richting Livigno.  Dit is ook weer – zoals eerder Samnaun bij onze verbindingsrit naar Oostenrijk – een taxfree dorpje hoog in de bergen.  Onder Italiaanse vlag deze keer ( Samnaun hoort bij Zwitserland ).   De prijzen voor benzine, parfums, alcohol en sigaretten liggen hier zo mogelijk nog net iets lager, maar veel zal het allemaal niet schelen waarschijnlijk.

We zien weer eens een andere kant van Livigno ( we waren hier al enkele jaren eerder eens gepasseerd ) en ook dit is weer heel erg mooi.   Het dorpje zelf is eigenlijk een langerekt ‘boeren-berg-dorp’ met heel authentieke huisjes en bouwvallige schuurtjes op een hoogte van +/- 1.800m.
We rijden het hele valleitje rustig door, en stoppen uiteindelijk in het levendige ( want taxvrij dus 🙂 )  centrum met heel veel winkeltjes ( uiteraard ) hotels, cafés en restaurants. Het is er blijkbaar vandaag vrij rustig, en we kuieren er op ons gemakje wat rond.  Op dat ogenblik wordt het zelfs vrij warm, en het is ook weer van begin tot einde genieten, hoewel ‘slechts’ 19°,
voelt het op deze hoogte aan als hoogzomer 🙂

Na een paar uurtjes ( en toch ook een paar aankoopjes 🙂 ) vatten we de terugweg naar Nauders aan.   Livigno ligt dus een beetje op een plateau in de bergen, en er zijn maar een paar toegangswegen, waaronder aan de grens met Zwitserland, de tunnel La Scherra.  Die gaat dwars door de berg dus naar het naburige Zwitserse kanton Graubunden.  Het is een vrij oude tunnel met slechts 1 rijstrook, dus het is wachten op groen licht en beurtelings doorrijden. Naar het schijnt is dit in de winter ( Livigno is ook een gekende skibestemming ) de enige toegangsweg, en dat kunnen we goed geloven als we de weg zien, die wij vandaag hebben afgelegd !

Een goed uurtje ( valt dus eigenlijk heel goed mee ) later zijn we terug in Nauders en kunnen we een beetje later alweer lekker gaan eten 🙂
Alweer een prachtige dag !

 

 

Categorieën:Comomeer, Europa, Italie, Nauders, Oostenrijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: