Varadero


Gezien in Varadero de hoofdattractie de zee is, hoeven we vandaag niet echt vroeg op pad te gaan en gaan we pas tegen 8h30 ontbijten.  De Casa hier is niet veel soeps, maar het ontbijt mag er ook weer zijn, zoals steeds in Cuba blijkbaar. We krijgen een vol bord vers gesneden fruit ( banaan, meloen, ananas, sinaasappel en de steeds terugkerende Guave ), spiegeleitjes met bacon, geroosterde boterhammen, koffie en vruchtensap.  Dat laatste is deze keer niet zo lekker, maar al de rest is heerlijk.
Een stevig begin van de dag dus.
Het plan voor vandaag was om de andere kant van het smalle schiereiland te gaan ontdekken, de kant dus waar al de grote hotels staan.
We stappen dus die richting uit, maar onderweg besluiten we om eerst even in een hotel dat we passeren binnen te springen om op internet te gaan, zodat we de blog kunnen bijwerken want dat is ondertussen al weer een paar dagen geleden ( bij gebrek aan internetadressen 🙂 )
We passeren een spuuglellijk gebouw met vierkante hokjes als kamers in fel blauw en geel, hotel Solymar, het ziet er van buiten vreselijk uit, maar binnenin is het verrassend gezellig … en we kunnen er op internet 🙂
We installeren ons aan een tafeltje in de bar en bestellen een lekkere Jugo de Pina ( vers ananassap, zalig … )
In Cuba kan moet je internettoegang kopen, en dat gebeurt middels een kaartje met toegangscode, dat je in overheidswinkels koopt, en dat per kaartje exact 1 uur toegang tot het net geeft, uiteraard enkel op plekken waar een wifi hotspot voorzien is ( meestal 1 per stad of dorp, en in de meeste grote hotels )
We zitten dus een uurtje op internet en slagen er in om de blog bij te werken, en ook nog wat foto’s op te laden.
Het is een all-in hotel, en hotelgasten moeten dus niets betalen in de bar.
Maar wij spelen het spel eerlijk en vragen de lieve mevrouw die bedient wat we moeten betalen.   Tot onze grote verbazing zegt ze dat dat niet hoeft zelfs al zijn we dan geen hotelgasten, maar dat we wel iets mogen geven als we dat zelf willen …
Uiteraard doen we dat en geven we die dame 2 CUC, de gangbare prijs voor 2 verse sapjes.  Ze bedankt ons uitvoering en vermoedelijk verdwijnen die 2 CUC’s daarna onmiddellijk in haar persoonlijke pensioenfonds 🙂
We stappen dan het hotel buiten en gaan verder richting Avenida de Americas en de verschillende jachthaventjes ( Marinas ), waar volgens de reisgidsjes het mondaine leven van Varadero zich afspeelt.   Als snel blijkt echter dat het te voet bijna niet te doen is om daar te geraken.  Je moet kilometers lang naast de autostrade wandelen in de blakende zon, zonder enige beschutting, terwijl de uitlaatgassen van alle kanten op je afkomen … gezond is dat niet echt, dus we besluiten maar wijselijk om een kaartje voor de bus te nemen.  Dat is een soort hop on / hop off systeem, het is een open bus, die stopt op verschillende plekken en waar je dus met 1 dagticket de hele dag op en af mag stappen. Veel beter dus dan wandelen in een wolk van uitlaatgassen en lichtelijk aangebraden te worden in de felle zon.
We rijden een heel eind mee, en stappen als eerste stop af aan de Marina Gaviota, volgens de begeleidster op de bus, de mooiste jachthaven van Varadero.   Het is er inderdaad prachtig, allemaal spiksplinternieuwe, hagelwitte hotels, grote catamarans en plezierboten, chique winkels … maar er is helemaal niks te zien … er loopt geen mens rond, de winkels en terrassen zijn open, maar liggen er compleet verlaten bij … vreemd.
We kuieren er wat rond, nemen een paar fotootjes, en gaan dan maar weer terug naar de bus. We stappen weer op en rijden verder.  Een eindje verder is de eindhalte in deze richting en we keren terug richting ‘downtown Varadero’ zoals de busbegeleidster het netjes uitdrukt
Ons eerste idee is om nog uit te stappen aan het dolfinarium voor een dolfijnenshow, maar de eerstvolgende show staat pas bijna 2 uur later gepland, en dat lijkt ons toch wel wat lang om daar te staan wachten ( verder is er daar in de omgeving ook weer helemaal niets te zien )
We rijden dus maar weer mee, terug naar centrum Varadero en bezoeken de andere kant van de boulevard … de Cubaanse kant zullen we het maar noemen.   Die is misschien niet zo chique als aan al de grote hotels, maar het bevalt ons toch veel beter.
Bij de eindhalte aan die kant, stappen we uit, en gaan we te voet terug, kwestie van onze stappenteller weer in evenwicht te brengen 🙂
Onderweg lopen we een stukje blootsvoets langs het prachtige strand, en testen we de temperatuur van het zeewater al eens met onze voeten.  Dat is eigenlijk heel aangenaam warm, dus morgen wordt echt wel een zon – zee – stranddag 🙂
Na het strandwandelingetje, keren we terug naar ons verblijf, en onderweg drinken we nog een koffietje met rum, kwestie van al die verschillende soorten rum toch eens geproefd te hebben, we zijn tenslotte in Cuba, het land van de rum.
Na afloop daarvan is het al laat in de namiddag en gaan we ons opfrissen om te gaan eten.
In onze kamer treffen we een klein mini-salamandertje aan, die blijkbaar door het open raam naar binnen is geglipt en de weg niet meer terug vindt …
We dopen haar Sally en laten haar voor de rest ongemoeid … na een tijdje keert ze om en kruipt ze terug richting open venster …. dag Sally, het gaat je goed …
Nadat Sally verdwenen is, raadplegen we onze reisgids nog eens ( gezien de voltreffer van gisteravond ), en daar staat ook Nonna Tina hoog aangeschreven, een Italiaans restaurant in Cuba, daar zijn we wel benieuwd naar … ( en t is ook weer eens iets anders dan kip met rijst 🙂 )
Het is een eindje stappen van onze Casa, maar dat is niet erg, het is
s avonds nog steeds aangenaam warm buiten, en zo lopen we er alvast ook al terug wat van de te verwachten calorietjes af
Ook nu is het weer absoluut een meevaller, we moeten even wachten op een vrije tafel, maar lang duurt dat allemaal niet, en ondertussen drinken we aan de bar alvast een cocktail, bij wijze van aperitief deze keer 🙂
Het eten is er zeer lekker, en ook de Cappuccino na ( Italiaans restaurant hé ) smaakt ons heel goed.
Het restaurant draait ook heel goed, het – nog vrij jonge – personeel is heel goed op mekaar ingespeeld en de organisatie verloopt vlekkeloos, ondanks de vele wachtenden.   En dat is in Cuba toch ook wel eens het vermelden waard, want het is soms wel eens anders.   Manana, weet je wel … 🙂
Morgen dus ons laatste volledige dagje in Varadero, we gaan ervan genieten aan de prachtige oceaan, en misschien wandelen we nog eens langs al de souvenir stalletjes, de laatste CUC-jes opmaken … je kan er in de rest van de wereld toch niks meer mee doen ( ze zijn nergens anders verhandelbaar of inruilbaar dan in Cuba )
Kijken of we nog ergens iets leuks kunnen vinden … of nog een paar cocktails misschien ??? :-).

 

Categorieën:Cuba, rondreis, Zuid-Amerika

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: